verspagen.nl - De bluf van Wijnand en Ja(c)queline

Deze zomer las ik in de krant dat er momenteel 256 weken liggen tussen de vergunningaanvraag voor een windenergiepark en het besluit daarover (VK, 15 augustus). De stilte in het Haagse parlement over die (kleine) 5 jaar steekt schril af tegen de ophef over Wijnand Duyvendak en, nu, vandaag, over Jacqueline Cramer.

NRC Handelsblad bericht vandaag dat minister Cramer in 1985 een advertentie in de Volkskrant mede ondertekende, waarin zij de redactie van Bluf steunde in haar berichtgeving over (uit het ministerie van EZ) "gestolen" do*****enten over het Nederlandse energiebeleid. Een paar uur na het bericht in de NRC zegt Cramer dat ze zich "niets kan herinneren van de steunbetuiging", en dat ze zal laten uitzoeken hoe haar naam onder de advertentie in de Volkskrant terecht is gekomen. Als "bewijs" voor haar onschuld voert de minister aan dat haar naam met twee c's geschreven wordt (de advertentie daarentegen gebruikt slechts een k). Nou, mijn naam is Haas (met twee a's), maar van deze minister vallen mij de sokken uit. Wat is dit voor slap gelul? Natuurlijk ondersteunde Jacqueline Cramer in 1985 de openbaarmaking door Bluf. Dat deed ieder weldenkend mens in die tijd, zoals de lange lijst van ondertekenaars van de advertentie aantoont.

In de jaren '80 was "de verrechtsing van de jeugd" een ander belangrijk discussiepunt. Scholieren zoals ik bleken, volgens opinieonderzoek, steeds rechtser te worden, en dat zagen velen, waaronder ik, als een probleem. Nu, in het post-Fortuyn-tijdperk, zien we waar die verrechtsing toe geleid heeft. De breinloze figuren die voor de PVV en VVD in de kamer zitten zijn mijn mede-scholieren van toen. De VVD, die ik niet gehoord heb over de 256 weken van de windparkvergunning, stelt kamervragen, direct aan de premier (oooooh!). De PvdA steunt vooralsnog haar minister.

Het is niet moeilijk voor te stellen dat met nog een klein beetje meer onderzoeksjournalistiek (wordt het niet eens tijd voor De Telegraaf?) en enkele onthullingen over de activiteiten van Jaqueline Kramer in de jaren '80, deze rel zal leiden tot het aftreden van minister Jacqueline Cramer. Nu zou het ook weer bepaald overdreven zijn om te stellen dat met het heengaan van deze minister het klimaatbeleid op z'n gat ligt (dat ligt het immers al), maar toch. Deze hele discussie leidt, zoals zo vaak in het Haagse, weer eens af van het werkelijke probleem. En dat is dat geen van de partijen in de kamer, of in de regering, of in Brussel danwel Straatsburg, bij machte is om daadwerkelijk iets te doen aan een fatsoenlijk klimaatbeleid.

Dan kunnen de Haagse politici en de Amsterdams grachtengordel wel in koor roepen dat de democratie heilig is, en dat eenieder die ooit geflirt heeft met buitenparlementaire acties voorgoed uitgesloten dient te worden van iedere vorm van maatschappelijke discussie of besluitvorming, maar die salonfahigkeit zal niet tot aksie (actie, zo u wilt) leiden. Minister Jacqueline Cramer is inderdaad niet (meer) dezelfde als Jaqueline Kramer, en dat is jammer voor de generaties die na ons komen. De minister heeft definitief afstand gedaan van haar verleden, en of ze haar 4 jaar volmaakt of niet, tot verandering in het Nederlandse of Europese klimaatbeleid zal het helaas niet leiden. Dat stemt me treurig, en ik weet niet wat ik er aan kan doen.

Dan maar een persoonlijke noot. Terwijl ik me opwind over de halfslachtigheid van de PvdA, en het nog steeds reactionaire karakter van de VVD, steekt een klein vlammetje van jaloezie de kop op. Jacqueline Cramer mag dan een slappe ruggegraat hebben, haar naam stond er destijds toch maar wel onder... Ik was te jong voor Dodewaard, heb nooit gekraakt, en nu blijkt dat zelfs deze nep-minister destijds actiever was dan ik. Of toch, zou er een kans zijn dat... Ik besluit de link naar de originele advertentie op de website van de NRC maar eens aan te klikken, en de lijst van 178 personen en organisaties uit te pluizen. Iemand heeft de naam van Geert Mak, met daar recht onder het (Sittardse) Rampenplan, omcirkeld. Oh nostalgie! En dan, in de laatste alinea van de lange lijst, jawel, daar staan we: "koll. boekh. Weert". Dus toch! 1985, ik was toen 1e of 2e jaars student, en deed volop mee in de koll. boekh. Weert (aka het Ontzet). Ik was erbij! Net als Jaqueline Kramer kan ik me niet meer herinneren dat we ooit besproken hebben of we als koll. deze advertentie wilden ondertekenen, maar ik weet het zeker: als ze ons gevraagd hebben, hebben we ja gezegd!